مقدمه

اگر قصد ورود به دنیای شبکه، پشتیبانی IT، امنیت سایبری، ادمین سرور، Help Desk، دیتاسنتر یا حتی DevOps را دارید، یادگیری مفاهیم Network+ یکی از بهترین نقطه‌های شروع است. Network+ فقط یک مدرک نیست؛ یک نقشه‌راه آموزشی برای فهمیدن این است که کامپیوترها، سرورها، روترها، سوئیچ‌ها، اینترنت، وای‌فای، فایروال‌ها و سرویس‌های شبکه چطور با هم ارتباط برقرار می‌کنند.

مدرک CompTIA Network+ در حال حاضر با کد آزمون N10-009 ارائه می‌شود. این نسخه در تاریخ 20 ژوئن 2024 معرفی شده و آزمون آن شامل حداکثر 90 سؤال، ترکیبی از سؤالات چندگزینه‌ای و Performance-Based، با مدت‌زمان 90 دقیقه و نمره قبولی 720 از 900 است.

Network+ چیست؟

Network+ یک دوره و مدرک بین‌المللی از شرکت CompTIA است که مفاهیم اصلی شبکه‌های کامپیوتری را آموزش و ارزیابی می‌کند. این دوره مناسب افرادی است که می‌خواهند پایه شبکه را اصولی یاد بگیرند، حتی اگر هنوز تجربه کاری زیادی در IT نداشته باشند.

Network+ معمولاً برای مسیرهای شغلی زیر مفید است:

• کارشناس Help Desk
• کارشناس پشتیبانی شبکه
• تکنسین شبکه
• Junior Network Administrator
• کارشناس امنیت سایبری در سطح مقدماتی
• ادمین سیستم
• پشتیبان دیتاسنتر یا زیرساخت

سرفصل‌های اصلی Network+ نسخه N10-009

طبق ساختار فعلی آزمون N10-009، مباحث به پنج دامنه اصلی تقسیم می‌شوند:

1. Networking Concepts
2. Network Implementation
3. Network Operations
4. Network Security
5. Network Troubleshooting

بیشترین وزن آزمون مربوط به عیب‌یابی شبکه و بعد از آن مفاهیم پایه شبکه است؛ بنابراین فقط حفظ کردن اصطلاحات کافی نیست و باید بتوانید مشکلات واقعی شبکه را تحلیل کنید.

1. مفاهیم پایه شبکه

شبکه چیست؟

شبکه یعنی اتصال دو یا چند دستگاه برای تبادل داده. این دستگاه‌ها می‌توانند کامپیوتر، لپ‌تاپ، سرور، موبایل، دوربین مداربسته، پرینتر، روتر، سوئیچ یا هر وسیله متصل به اینترنت باشند.

هدف شبکه این است که منابع مختلف بین دستگاه‌ها به اشتراک گذاشته شوند؛ مثل اینترنت، فایل، پرینتر، نرم‌افزار، دیتابیس یا سرویس‌های داخلی شرکت.

انواع شبکه

LAN

Local Area Network شبکه محلی است؛ مثل شبکه داخل خانه، دفتر کار یا یک ساختمان. سرعت LAN معمولاً بالاست و مالکیت آن در اختیار همان سازمان یا فرد است.

مثال: کامپیوترهای یک دفتر که از طریق سوئیچ به هم وصل شده‌اند.

WAN

Wide Area Network شبکه گسترده است که چندین موقعیت جغرافیایی را به هم وصل می‌کند.

مثال: اتصال شعبه‌های مختلف یک شرکت در شهرهای مختلف.

WLAN

Wireless LAN همان شبکه محلی بی‌سیم است که معمولاً از Wi-Fi استفاده می‌کند.

MAN

Metropolitan Area Network شبکه‌ای در سطح یک شهر یا منطقه بزرگ شهری است.

PAN

Personal Area Network شبکه شخصی کوتاه‌برد است؛ مثل اتصال موبایل به هدفون بلوتوث.

مدل OSI

مدل OSI یکی از مهم‌ترین مفاهیم Network+ است. این مدل ارتباطات شبکه را به 7 لایه تقسیم می‌کند تا فهم، طراحی و عیب‌یابی شبکه ساده‌تر شود.

7- Application ارتباط مستقیم با نرم‌افزارها

6- Presentation فرمت، رمزنگاری و فشرده‌سازی داده

5- Session مدیریت نشست ارتباطی

4- Transport انتقال قابل اعتماد یا سریع داده

3- Network مسیریابی و IP

2- Data Link MAC Address و فریم‌ها

1- Physical کابل، سیگنال، پورت و سخت‌افزار

برای عیب‌یابی، مدل OSI بسیار مهم است. مثلاً اگر کابل قطع باشد، مشکل در لایه 1 است. اگر IP اشتباه باشد، مشکل در لایه 3 است. اگر پورت سرویس بسته باشد، احتمالاً مشکل در لایه 4 یا بالاتر است.

مدل TCP/IP

مدل TCP/IP در دنیای واقعی اینترنت کاربردی‌تر از OSI است و معمولاً به چهار لایه تقسیم می‌شود:

• Application لایه‌های 5، 6، 7
• Transport لایه 4
• Internet لایه 3
• Network Access لایه‌های 1 و 2

پروتکل‌هایی مثل HTTP، HTTPS، DNS، DHCP، TCP، UDP، IP و Ethernet در همین مدل قرار می‌گیرند.

2. آدرس‌دهی IP

IP Address چیست؟

IP Address شناسه عددی هر دستگاه در شبکه است. وقتی یک کامپیوتر می‌خواهد با کامپیوتر یا سرور دیگری ارتباط بگیرد، از IP استفاده می‌کند.

دو نسخه اصلی IP وجود دارد:

• IPv4
• IPv6

IPv4

IPv4 از 32 بیت تشکیل شده و معمولاً به شکل چهار عدد جداشده با نقطه نوشته می‌شود:

هر عدد بین 0 تا 255 است.

مثال ساده

در این مثال، دستگاه داخل شبکه 192.168.1.0/24 قرار دارد و برای خروج به اینترنت از Gateway استفاده می‌کند.

Subnet Mask چیست؟

Subnet Mask مشخص می‌کند کدام بخش IP مربوط به شبکه و کدام بخش مربوط به دستگاه است.

مثلاً:

یعنی 24 بیت اول مربوط به شبکه است و بخش باقی‌مانده برای آدرس‌دهی دستگاه‌ها استفاده می‌شود.

رایج‌ترین Subnetها:

• /24 255.255.255.0
• /25 255.255.255.128
• /26 255.255.255.192
• /27 255.255.255.224
• /30 255.255.255.252

Public IP و Private IP

Private IP

این آدرس‌ها داخل شبکه‌های خصوصی استفاده می‌شوند و مستقیماً در اینترنت قابل مسیریابی نیستند.

رنج‌های Private IPv4:

Public IP

Public IP آدرسی است که در اینترنت قابل دسترسی است و معمولاً توسط ISP ارائه می‌شود.

IPv6

IPv6 برای حل محدودیت تعداد آدرس‌های IPv4 طراحی شد. نمونه IPv6:

IPv6 بسیار بزرگ‌تر از IPv4 است و از 128 بیت استفاده می‌کند.

3. تجهیزات اصلی شبکه

Router

روتر دستگاهی است که شبکه‌های مختلف را به هم وصل می‌کند. مهم‌ترین وظیفه روتر، مسیریابی ترافیک بین شبکه‌هاست.

مثال: روتر خانه شما شبکه داخلی را به اینترنت وصل می‌کند.

Switch

سوئیچ دستگاهی است که چندین دستگاه را داخل یک LAN به هم وصل می‌کند. سوئیچ‌ها معمولاً در لایه 2 مدل OSI کار می‌کنند و با MAC Address تصمیم می‌گیرند داده به کدام پورت ارسال شود.

Access Point

Access Point یا AP برای اتصال دستگاه‌ها از طریق Wi-Fi استفاده می‌شود. در شبکه‌های حرفه‌ای، APها معمولاً جدا از روتر هستند و توسط کنترلر مرکزی مدیریت می‌شوند.

Firewall

فایروال ترافیک ورودی و خروجی شبکه را کنترل می‌کند. فایروال می‌تواند بر اساس IP، پورت، پروتکل، برنامه یا قوانین امنیتی تصمیم بگیرد که ترافیک مجاز است یا باید مسدود شود.

Modem

مودم سیگنال سرویس‌دهنده اینترنت را به فرم قابل استفاده برای شبکه داخلی تبدیل می‌کند. مثلاً مودم‌های DSL، Cable یا Fiber.

4. پروتکل‌های مهم در Network+

TCP

TCP یک پروتکل ارتباطی قابل اعتماد است. یعنی قبل از ارسال داده، ارتباط برقرار می‌کند و مطمئن می‌شود بسته‌ها به مقصد رسیده‌اند.

کاربردها:

• HTTP
• HTTPS
• FTP
• SSH
• SMTP

UDP

UDP سریع‌تر ولی غیرقابل‌اعتمادتر از TCP است. یعنی تأیید دریافت بسته‌ها را انجام نمی‌دهد.

کاربردها:

• VoIP
• DNS
• DHCP
• Streaming
• Online Gaming

DNS

DNS نام دامنه را به IP تبدیل می‌کند.

مثلاً وقتی وارد می‌کنید:

DNS آن را به IP سرور مربوطه تبدیل می‌کند.

اگر DNS مشکل داشته باشد، ممکن است اینترنت وصل باشد اما سایت‌ها باز نشوند.

DHCP

DHCP به‌صورت خودکار به دستگاه‌ها IP، Subnet Mask، Gateway و DNS می‌دهد.

بدون DHCP باید همه این تنظیمات را دستی وارد کنید.

HTTP و HTTPS

HTTP برای انتقال صفحات وب استفاده می‌شود. HTTPS نسخه امن HTTP است که ارتباط را رمزنگاری می‌کند.

• HTTP Port 80
• HTTPS Port 443

SSH

SSH برای اتصال امن به سرورها و تجهیزات شبکه استفاده می‌شود.

FTP و SFTP

FTP برای انتقال فایل استفاده می‌شود اما رمزنگاری ندارد. SFTP امن‌تر است و روی SSH کار می‌کند.

SNMP

SNMP برای مانیتورینگ تجهیزات شبکه مثل روتر، سوئیچ، فایروال و سرورها استفاده می‌شود.

5. پورت‌های مهمی که باید حفظ باشید

FTP TCP 20/21

SSH TCP 22

Telnet TCP 23

SMTP TCP 25

DNS TCP/UDP 53

DHCP UDP 67/68

HTTP TCP 80

POP3 TCP 110

NTP UDP 123

IMAP TCP 143

SNMP UDP 161/162

LDAP TCP/UDP 389

HTTPS TCP 443

SMB TCP 445

RDP TCP 3389

برای آزمون Network+، دانستن پورت‌ها بسیار مهم است؛ مخصوصاً در سناریوهای Troubleshooting و Security.

6. کابل‌ها و رسانه‌های انتقال

کابل Twisted Pair

رایج‌ترین کابل شبکه، کابل Ethernet یا Twisted Pair است.

انواع رایج:

Cat5e تا 1Gbps

Cat6 تا 1Gbps یا 10Gbps در فاصله کوتاه‌تر

Cat6a تا 10Gbps

Cat7/Cat8 کاربردهای خاص‌تر و دیتاسنتری

UTP و STP

UTP

کابل بدون شیلد است. ارزان‌تر و رایج‌تر است.

STP

دارای شیلد محافظ است و در محیط‌هایی با نویز الکترومغناطیسی زیاد کاربرد دارد.

Fiber Optic

فیبر نوری برای انتقال داده با سرعت بالا و فاصله زیاد استفاده می‌شود.

دو نوع اصلی:

Single-mode Fiber

برای فاصله‌های طولانی‌تر.

Multi-mode Fiber

برای فاصله‌های کوتاه‌تر، معمولاً داخل دیتاسنتر یا ساختمان.

7. Wireless Networking

استانداردهای Wi-Fi

چند استاندارد رایج وای‌فای:

802.11n Wi-Fi 4 2.4/5GHz

802.11ac Wi-Fi 5 5GHz

802.11ax Wi-Fi 6/6E 2.4/5/6GHz

802.11be Wi-Fi 7 2.4/5/6GHz

تفاوت 2.4GHz و 5GHz

2.4GHz

برد بیشتر، سرعت کمتر، شلوغی بیشتر.

5GHz

سرعت بیشتر، برد کمتر، تداخل کمتر.

6GHz

در Wi-Fi 6E و Wi-Fi 7 استفاده می‌شود؛ ظرفیت بیشتر و تداخل کمتر دارد، اما برد آن نسبت به 2.4GHz کمتر است.

امنیت وای‌فای

استانداردهای امنیتی رایج:

WEP قدیمی و ناامن

WPA قدیمی

WPA2 هنوز رایج

WPA3 امن‌تر و جدیدتر

در شبکه‌های سازمانی، بهتر است از WPA2-Enterprise یا WPA3-Enterprise همراه با احراز هویت مرکزی استفاده شود.

8. Network Implementation

VLAN چیست؟

VLAN یعنی تقسیم یک شبکه فیزیکی به چند شبکه منطقی.

مثلاً در یک شرکت می‌توانیم VLANهای زیر داشته باشیم:

مزایای VLAN:

• افزایش امنیت
• کاهش Broadcast
• مدیریت بهتر شبکه
• جداسازی کاربران و سرویس‌ها

Trunk Port و Access Port

Access Port

پورتی که معمولاً به یک دستگاه نهایی مثل کامپیوتر وصل می‌شود و عضو یک VLAN است.

Trunk Port

پورتی که چند VLAN را همزمان عبور می‌دهد، معمولاً بین سوئیچ‌ها یا بین سوئیچ و روتر استفاده می‌شود.

Routing

Routing یعنی انتخاب مسیر مناسب برای ارسال داده بین شبکه‌ها.

Static Routing

مسیرها به‌صورت دستی تعریف می‌شوند.

Dynamic Routing

روترها به کمک پروتکل‌های مسیریابی، مسیرها را خودکار یاد می‌گیرند.

پروتکل‌های رایج:

• RIP
• OSPF
• EIGRP
• BGP

NAT چیست؟

NAT یا Network Address Translation برای تبدیل IPهای خصوصی به Public IP استفاده می‌شود.

مثلاً چندین دستگاه در خانه با IPهای داخلی مختلف می‌توانند از یک Public IP برای دسترسی به اینترنت استفاده کنند.

9. Network Operations

مانیتورینگ شبکه

در شبکه‌های حرفه‌ای، فقط راه‌اندازی کافی نیست؛ باید شبکه دائماً مانیتور شود.

موارد مهم برای مانیتورینگ:

• مصرف پهنای باند
• وضعیت لینک‌ها
• CPU و RAM تجهیزات
• Latency
• Packet Loss
• Logها
• هشدارهای امنیتی

ابزارهای رایج:

• SNMP Monitoring
• Syslog Server
• NetFlow
• SIEM
• Packet Analyzer

High Availability

High Availability یعنی طراحی شبکه طوری باشد که خرابی یک دستگاه یا لینک باعث قطع کامل سرویس نشود.

روش‌ها:

• استفاده از لینک پشتیبان
• استفاده از چند روتر یا فایروال
• Load Balancing
• Redundant Power Supply
• Failover Cluster

Backup و Documentation

یکی از اشتباهات رایج در شبکه، نداشتن مستندات است.

مواردی که باید مستند شوند:

• نقشه شبکه
• IP Plan
• VLANها
• رمزها و دسترسی‌ها، در محل امن
• کانفیگ تجهیزات
• تغییرات انجام‌شده
• لیست تجهیزات و سریال‌نامبرها

10. Network Security

اصل CIA

در امنیت شبکه، مدل CIA شامل سه اصل اصلی است:

Confidentiality

محرمانگی؛ یعنی فقط افراد مجاز به داده دسترسی داشته باشند.

Integrity

یکپارچگی؛ یعنی داده بدون تغییر غیرمجاز باقی بماند.

Availability

دسترس‌پذیری؛ یعنی سرویس‌ها در زمان موردنیاز در دسترس باشند.

تهدیدهای رایج شبکه

Malware

نرم‌افزار مخرب مثل ویروس، تروجان، Worm و Ransomware.

Phishing

فریب کاربر برای گرفتن اطلاعات حساس.

DoS و DDoS

حمله برای از کار انداختن سرویس با ارسال حجم زیاد درخواست.

Man-in-the-Middle

قرار گرفتن مهاجم بین دو طرف ارتباط و شنود یا تغییر داده.

Rogue DHCP Server

یک DHCP غیرمجاز که به کاربران IP یا Gateway اشتباه می‌دهد.

کنترل‌های امنیتی

روش‌های مهم برای افزایش امنیت شبکه:

• استفاده از فایروال
• جداسازی شبکه با VLAN
• استفاده از VPN
• فعال‌سازی MFA
• به‌روزرسانی Firmware تجهیزات
• غیرفعال کردن پورت‌های بلااستفاده
• استفاده از ACL
• مانیتورینگ Logها
• رمزنگاری ارتباطات
• استفاده از least privilege

VPN

VPN ارتباط امن بین کاربر و شبکه یا بین دو شبکه ایجاد می‌کند.

انواع رایج:

Remote Access VPN

برای اتصال کاربران از راه دور.

Site-to-Site VPN

برای اتصال دو شبکه، مثلاً دفتر مرکزی و شعبه.

11. Network Troubleshooting

عیب‌یابی مهم‌ترین بخش Network+ است. طبق وزن آزمون N10-009، بخش Troubleshooting بیشترین سهم را دارد.

روش اصولی عیب‌یابی

یک روش استاندارد برای Troubleshooting:

1. شناسایی مشکل
2. جمع‌آوری اطلاعات
3. حدس زدن علت احتمالی
4. تست فرضیه
5. اجرای راه‌حل
6. بررسی نتیجه
7. مستندسازی مشکل و راه‌حل

ابزارهای مهم عیب‌یابی

ping

برای تست ارتباط با یک مقصد.

اگر Ping به IP جواب دهد ولی سایت باز نشود، احتمالاً مشکل DNS است.

ipconfig / ifconfig / ip addr

برای مشاهده تنظیمات IP دستگاه.

در ویندوز:

در لینوکس:

nslookup / dig

برای تست DNS.

یا

netstat

برای مشاهده ارتباطات فعال و پورت‌های باز.

arp

برای مشاهده جدول ARP.

tcpdump و Wireshark

برای تحلیل Packetها و بررسی دقیق ترافیک شبکه.

12. سناریوهای رایج عیب‌یابی

سناریو 1: کاربر اینترنت ندارد

بررسی‌ها:

1. کابل یا Wi-Fi وصل است؟
2. دستگاه IP گرفته است؟
3. Gateway درست است؟
4. Ping به Gateway جواب می‌دهد؟
5. Ping به 8.8.8.8 جواب می‌دهد؟
6. DNS کار می‌کند؟
7. فایروال یا Proxy مانع نشده؟

سناریو 2: سایت‌ها باز نمی‌شوند ولی Ping به 8.8.8.8 جواب می‌دهد

احتمال زیاد مشکل DNS است.

راه‌حل:

• بررسی DNS Server
• تست با nslookup
• تغییر DNS به سرور معتبر
• بررسی تنظیمات DHCP

سناریو 3: فقط یک کاربر مشکل دارد

احتمالاً مشکل در همان دستگاه، کابل، پورت سوئیچ یا تنظیمات IP است.

بررسی‌ها:

• تعویض کابل
• تست پورت دیگر
• Renew کردن IP
• بررسی کارت شبکه
• بررسی Firewall دستگاه

سناریو 4: کل شبکه کند است

احتمالات:

• مصرف بالای پهنای باند
• Loop در شبکه
• Broadcast Storm
• مشکل DNS
• خرابی سوئیچ
• Malware
• Duplex mismatch
• Packet loss

13. مفاهیم Cloud و Virtualization در شبکه

Network+ فقط درباره کابل و سوئیچ نیست. شبکه‌های امروزی ترکیبی از زیرساخت فیزیکی، مجازی و ابری هستند.

Virtual Switch

در محیط‌های مجازی‌سازی مثل VMware یا Hyper-V، ماشین‌های مجازی از طریق Virtual Switch به شبکه وصل می‌شوند.

Cloud Networking

در سرویس‌های ابری مثل AWS، Azure یا Google Cloud، مفاهیمی مثل VPC، Subnet، Route Table، Security Group و Load Balancer اهمیت زیادی دارند.

SDN

Software-Defined Networking یعنی کنترل شبکه از طریق نرم‌افزار و کنترلر مرکزی، به‌جای مدیریت سنتی تک‌به‌تک تجهیزات.

14. چطور برای Network+ مطالعه کنیم؟

مرحله اول: مفاهیم پایه را بفهمید

قبل از حفظ کردن پورت‌ها یا Subnetting، باید بفهمید شبکه چطور کار می‌کند. OSI، TCP/IP، IP Addressing، DNS، DHCP و Routing را کامل یاد بگیرید.

مرحله دوم: تمرین عملی انجام دهید

فقط خواندن کافی نیست. از ابزارهای زیر استفاده کنید:

• Cisco Packet Tracer
• Wireshark
• VirtualBox یا VMware
• GNS3
• یک روتر خانگی برای تمرین تنظیمات واقعی

مرحله سوم: پورت‌ها را حفظ کنید

پورت‌ها در آزمون و کار واقعی زیاد استفاده می‌شوند. مخصوصاً این‌ها:

مرحله چهارم: Subnetting تمرین کنید

Subnetting یکی از مباحثی است که فقط با تمرین جا می‌افتد. هر روز چند مثال حل کنید.

مرحله پنجم: Troubleshooting را سناریویی یاد بگیرید

از خودتان بپرسید:

• اگر کاربر IP ندارد، مشکل کجاست؟
• اگر DNS کار نمی‌کند، چه نشانه‌هایی دارد؟
• اگر Gateway اشتباه باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟
• اگر VLAN اشتباه تنظیم شده باشد، کاربر چه مشکلی می‌بیند؟

15. اشتباهات رایج دانشجویان Network+

فقط حفظ کردن تعریف‌ها

Network+ آزمونی مفهومی و سناریومحور است. باید بتوانید از دانش خود در موقعیت واقعی استفاده کنید.

نادیده گرفتن Subnetting

بسیاری از افراد از Subnetting فرار می‌کنند، اما این مبحث پایه‌ای و بسیار مهم است.

تمرین نکردن با ابزارها

اگر فقط کتاب بخوانید ولی با ping، tracert، nslookup، Wireshark یا Packet Tracer کار نکنید، درک عمیق پیدا نمی‌کنید.

کم‌اهمیت دانستن Security

حتی در شبکه مقدماتی، امنیت نقش مهمی دارد. VLAN، Firewall، VPN، ACL و Wi-Fi Security را جدی بگیرید.

16. نقشه راه پیشنهادی یادگیری Network+

هفته 1: مفاهیم پایه

• Network Types
• OSI
• TCP/IP
• Ethernet
• IP Addressing

هفته 2: IP و Subnetting

• IPv4
• IPv6
• Subnet Mask
• CIDR
• Public/Private IP
• NAT

هفته 3: تجهیزات و پیاده‌سازی

• Switch
• Router
• VLAN
• Routing
• Wireless
• کابل‌ها

هفته 4: سرویس‌ها و پروتکل‌ها

• DNS
• DHCP
• HTTP/HTTPS
• SSH
• FTP/SFTP
• SNMP
• NTP

هفته 5: امنیت شبکه

• Firewall
• VPN
• ACL
• Wireless Security
• Threats
• Authentication

هفته 6: عیب‌یابی و تمرین آزمون

• سناریوهای عملی
• تست‌های آزمایشی
• مرور پورت‌ها
• تمرین Performance-Based Questions

17. آیا Network+ برای ورود به امنیت سایبری لازم است؟

اجباری نیست، اما بسیار مفید است. امنیت سایبری بدون فهم شبکه مثل رانندگی بدون شناختن علائم جاده است. برای فهمیدن حملات، فایروال، VPN، اسکن پورت، ترافیک مشکوک، لاگ‌ها و تحلیل Packetها باید شبکه را خوب بفهمید.

اگر هدف شما Security+، SOC Analyst، Penetration Testing یا Cloud Security است، Network+ پایه محکمی برای شروع است.

جمع‌بندی

Network+ یکی از بهترین مسیرها برای یادگیری اصولی شبکه است. این دوره به شما کمک می‌کند بفهمید دستگاه‌ها چطور با هم ارتباط می‌گیرند، IP و DNS و DHCP چه نقشی دارند، روتر و سوئیچ چه تفاوتی دارند، چطور شبکه را امن‌تر کنیم و چطور مشکلات رایج را عیب‌یابی کنیم.

برای موفقیت در Network+، فقط حفظ کردن کافی نیست. باید مفاهیم را بفهمید، با ابزارهای واقعی تمرین کنید، سناریوهای عیب‌یابی را تحلیل کنید و بتوانید بین لایه‌های مختلف شبکه ارتباط منطقی برقرار کنید.

اگر تازه وارد دنیای IT شده‌اید، Network+ می‌تواند یکی از بهترین قدم‌های شما برای ساختن پایه‌ای قوی در شبکه، امنیت و زیرساخت باشد.